+bEaUtYgIrLy+

*-*-*-*-* 

เค้าบอกว่า เค้าไม่ว่าง ต้องทำงานและสารพัด แล้วยังบอกอีกว่า

ต่อไปเค้าอาจจะยิ่งไม่มีเวลาให้เรามากกว่านี้

เราก้อเลยรู้ว่า บางทีเวลาของเราอาจใกล้หมดลงแล้ว

เราคิดถึงเค้าแทบตาย แต่ดูเหมือนกับว่า เค้าไม่ได้คิดแบบนั้นกับเราเลย

แต่ก่อนก้อพยายามหาเวลาว่าโทรมาหาเรา มาคุยกับเรา มาทานข้าวกัน

แต่ตอนนี้เวลาคุยกันวันละแค่ 5 นาที่ยังไม่มีให้เราเลย

เราก้อเลยคิดว่า เขาอยากจะโทรมาหาเราตอนไหนก้อตามใจ

ถ้าเราว่างเราก้อจะรับ ถ้าไม่ว่างไม่อยากรับก้อจะไม่รับ ไม่โทรกลับ

ในเมื่อเค้าทำแบบนี้ ไม่คิดจะแคร์ความรู้สึกเราเลย

เราก้อไม่ขอแคร์เค้าบ้าง เรารู้ทำแบบนี้มันไม่ได้ แต่เราก้ออยู่แบบนี้ไม่ไหวนะ

เราทั้งเหงา ทั้งคิดถึงเค้า มีคนมากมายอยู่รายล้อมเรา แต่ก้อยังคงคิดถึงเค้าอยู่ดี

ช่างเหอะ เราทำใจแล้ว เราไม่เคยตามใคร เรายังต้องตามเค้าเลย

เราจะเลยตามแล้ว อยากทำไรก้อช่าง เราจะเป็นแบบนี้เหละ

ถึงต่อให้ต้องเลิกกันก้อเถอะ เราก้อยอม ยอมเจ็บแบบนี้ดีกว่ามานั่งรอความหวังไปวันๆ

ไหนบอกว่ารักเรามากไง ก้อคงแค่คำพูดแหละ เราโง่เองที่หลงเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง

แล้วถ้าไม่มีเวลาให้เรา ก้ออย่ามาว่าเรานะ ถ้าเราจะเอาเวลาเราไปใช้กับคนอื่นบ้าง

จะทะเลอะ จะเลิกกันยังไง ก้อไม่สนแล้ว เราขอแคร์ความรู้สึกของเราบ้างแล้วกัน

*-*-*-*-*

เราก็เข้าใจนะ ว่าเราสองคนเริ่มมีเวลาที่ไม่ตรงกันมากขึ้น

ต่างคนก็ต่างเรียนหนักด้วยกันทั้งคู่

บางทีฟังๆดูแล้วก็ไม่น่าจะมีอะไรใช่มะ

แต่รู้ไม๊ว่าเรากะเค้าอะ ตอนนี้คุยกันทาง sms

แต่ก้อไม่ได้มากมายนะ เทียบเป็นสองสามวัน sms 1 ครั้ง

ส่วนทางโทรศัพท์ และมาทานข้าวด้วยกันยิ่งไม่มีเลย

อาทิตย์ละครั้งได้มั้ง

คิดแล้วกลุ้ม เราเคยคุยกันแล้วนะ

แต่ว่ามันก้อไม่ได้ผล ทะลาะกันป่าวๆ

เราไม่รู้จะทำไงแล้ว

ก้อเลยได้แต่อดทนๆๆๆๆ เพียงเท่านั้น

เราไม่อยากให้เค้าวางใจเรามากมายขนาดนั้น

บางทีความเหงามักทำให้เราทำอะไรไปโดยที่ไม่ได้ตั้งใจก็ได้

*-*-*-*

 

edit @ 10 Aug 2008 22:49:21 by +bEaUtYgIrLy+

 *-*-*

เป็นอีกหนึงครั้งที่เราต้องเสียน้ำตา..

โดยที่เธอไม่เคยรับรู้แม้แต่น้อย

เราน้อยใจนะ..จริงๆ

เค้าอาจไม่เคยรู้ ก็ใช่ล่ะสิ จะรู้ได้ยังไง ในเมื่อเราไม่เคยบอกนิ

แล้วก็ไม่คิดจะบอกด้วย

ใครจะบ้ามานั่งบอกว่าตัวเองน้อยใจอยู่ได้ทุกวัน

ขานดตัวเองยังเบื่อที่ต้องเป็นแบบนี้แล้ว

แล้วนับประสาอะไรกับคนฟังล่ะ

วันนี้อะ เรารอโทรศัพท์เค้าตั้งแต่สี่ทุมเลยนะ

แต่จะว่าไป อันที่จริง เราน่ะรอโทรศัพท์เค้าตั้งแต่เค้าวางหูไปเมื่อคืนแล้วต่างหาก

รอๆๆ จนทนไม่ไหวไปออนเอ็ม หวังว่าจะได้คุย

แต่ก็ได้คุยนะ คุยนิดหน่อย นิดเดียวจริงๆ

แล้วเราก็เลย รอไม่ไหว ไม่รู้ทำไมไม่โทรมาสักที

ห้าทุ่มก็แล้ว ห้าทุ่มสิบนาทีก็ยังไม่โทรมาอีก

..ห้าทุ่มสิบห้า สิบหก สิบเจ็ด....จนถึงห้าทุ่มครึ่ง

เราทนไม่ไหว เลยขอตัวไปอาบน้ำก่อน

อาบน้ำ ทำอะไรต่างๆเสร็จเรียบร้อยก็พอดีเที่ยงคืน

แล้วเค้าก็ คิดไปคิดมา เอาไงดี ไม่รู้จะทำอะไร

ผสมกับน้อยใจ ก็เลยคิดว่าไปนอนดีกว่า

ถ้าโทรมาตอนหลับแล้ว ก็จะไม่รับ

พอขึ้นไปนอน ก็นอนไม่หลับ ก็เลยเปิดเพลงฟัง

ฟังไปฟังมา..

น้ำตาเจ้ากำก็ร่วงหล่นอีกตามเคย

ในระหว่างที่ฟังเพลงก็ยังระแวงๆ ว่าเค้าจะโทรมามั้ย

แต่ดูนาฬิกา นี่มันเที่ยงคืนครึ่งแล้วนิ

เอาไงดีล่ะ ยิ่งน้อยใจไปใหญ่ ทำไมไม่โทรมาซักที

ก็เลยเกิดอารมณ์บ้าบอ ก็กำลังร้องไห้อยู่นิ

แล้วก็เปิดรูปในมือถืดดูรูปของเรา

เพิ่งเปิดดูได้รูปแรกเค้าก็โทรมา

รู้มั้ยว่าเวลาเท่าไหร่

+เที่ยงคืนสี่สิบห้านาที

อีกสิบห้านาทีตีหนึ่ง..

เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาทะเลาะกันอีก

เราก็เลยคุยกับเค้า แต่พอถึงตีหนึ่งก็วางสาย

แต่ตอนที่คุยกัน ก็เหมือนไม่ได้คุยกันนั่นแหละ

แต่ก็ช่างเหอะ เราก็เข้าใจ

มันคงคุยกันไม่หวาน เหมือนเก่าแล้ว

เค้าคงหมดโปรโมชั่นแล้ว..

ส่วนเราถ้าโปรหมดนานๆเข้า ไม่ยอมเติมตัง

เดี๋ยวอีกหน่อยวันก็จะหมดตามไปนั่นแหละ

เราไม่อยากหวังอะไรอีกแล้ว

คิดอะไรไป รอคอยอะไรไป หวังอะไรไป

มันก็มีแต่เรานั่นแหละที่มานั่งเสียใจซ้ำๆแบบนี้

ตอนนี้เราท้อแท้มากจริงๆ เค้าอาจจะไม่รู้

ก็คงจะใช่นะ เค้าเองก็ยังดูสดใสดีนิ

แต่เราน่ะหรอตรงกันข้ามกันเลย..

*-*-*

*-*-*

เวลาที่เธออ่อนแอรู้ไหมว่าฉันก็ท้อแท้ไปกับเธอเหมือนกัน

เวลาที่เธอเสียใจ เธอคงไม่รู้ว่าฉันก็เสียใจไม่แพ้เธอเช่นกัน

ฉันอาจดูเข้มแข็งในสายตาใครต่อใคร

แต่จริงๆแล้วมันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยสักนิด

กี่ครั้งแล้วที่ฉันต้องฝืนยิ้ม ทั้งๆที่ในใจเจ็บปวดและบอบช้ำเกินจะรับไหว

ฉันอยากให้รู้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เธอจะยังคงมีฉันเคียงข้างเธอเสมอ

ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไร ฉันถึงรู้สึกแบบนี้

คงเป็นเพราะความผูกพันและความรักที่เธอมอบให้ฉัน

ฉันจะเก็บรักษามันไว้เป็นอย่างดี

และขอให้เธอเชื่อใจและมั่นใจในตัวฉันเช่นกัน

ถึงแม้ว่าวันนึงถ้าเราต้องเลือกเดินกันคนละเส้นทาง

ก็ขอให้เธอได้รู้ไว้ว่า..

ฉันจะไม่มีวันลืมเธอ

และจะจดจำแต่วันดีๆ และสิ่งที่ดีๆที่เธอมอบให้กับฉัน

ไม่ว่ามันจะนานตราบนานเท่าไหร่

สิ่งที่ดีๆเหล่านั้นจะยังคงอยู่ในใจฉันตลอดไป..

*-*-*

 

 

edit @ 16 May 2008 16:35:14 by +bEaUtYgIrLy+

edit @ 16 May 2008 16:36:09 by +bEaUtYgIrLy+

*-*-* 

อยากบอกเธอว่า..เราเป็นคนที่ไม่เข้มแข็งมากนักหรอกนะ

พูดแบบนี้แล้วอาจดูเหมือนเราเห็นแก่ตัวนะ

แต่เราก็พยายามทำทุกอย่าง ทุกทาง

ที่จะให้เราสองคนไปด้วยกันได้ มีความสุขไม่อึดอัดกันทั้งคู่

แต่มันก็คงไม่ดีพอมั้ง เราก็เลยต้องมานั่งระบายความอัดอั้นคันใจ

บางคนอาจบอกว่า ทำไมเราไม่ไปบอกเค้าจะดีกว่ามั้ย

เราเคยพยายามลองแล้ว แต่สุดท้ายคนที่เจ็บคือเรา

กลายเป็นคนงี่เง่า ไม่ยอมเข้าใจอะไรสักอย่าง

ทำตัวเป็นผู้หญิงที่น่าเบื่อสำหรับเค้า

ทำให้เค้าหนักใจ ทั้งๆที่เค้าเองก็มีเรื่องให้คิดมากมาย

ก็ทำไงได้ ผู้หญิงอย่างเรา มันไม่มีเหตุผลอะไรมากมายอยู่แล้วนิ

มีแต่อารมณ์ ใช้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล

แล้วจะให้ทำไงล่ะ เราเองก็พยายามมีเหตุผลแล้วไง

แต่มันก็เป็นแค่เหตุผลไร้ค่าในสายตาของเธอ

แล้วจะให้เราพูดอะไรไปอีกล่ะ

ในเมื่อเราบอกไปเธอก็ไม่เคยใส่ใจมันจริงๆ

ถึงแม้เธอจะรู้ แต่ก็ไม่เข้าใจว่าอะไรทำให้เธอมองข้ามมัน

เราเองก็เป็แค่ผู้หญิงคนนึง เราเองก็ต้องการการเอาใจใส่

สิ่งที่พิเศษๆที่เธอจะมอบให้เราบ้าง ทำให้เรารู้ว่า เธอไม่ได้ปล่อยเราไว้เพียงคนเดียว

ทำให้เรารู้ว่าเรามีค่าสำหรับเธอจริงๆ ไม่ใช่แค่คนที่คอยปลอบใจเธอ

เวลาที่เธอท้อแท้ คนที่เธออยากคุยด้วย เวลาที่เธอเหงาไม่มีใคร

เราเองไม่ได้มีเหตุผลอะไรมากมายหรอกนะ

แต่บางทีเหตุผลหลายๆอย่างอาจจะทำให้เรา

เลือกที่จะเป็นฝ่ายไป โดยไม่แคร์อะไรทั้งสิ้นอีกแล้ว

ก็เชิญเธออยู่กับเหตุผลของเธอเองก็แล้วกันนะ

จนกว่าจะถึงวันนั้น..

แล้วถ้าเราเลือกเดินไปกับใครคนอื่น

พอถึงตอนนั้นก็อย่ามาโทษเราก็แล้วกัน

ในเมื่อเราให้โอกาสเธอแล้ว..แต่เธอก็ไม่เคยใส่ใจเลย

เรารักได้ เราก็เลิกรักได้เหมือนกัน..เชื่อสิ

*-*-*

edit @ 15 May 2008 15:27:46 by +bEaUtYgIrLy+